Son Hazırlıklar... Görüşmeler...

37+3'lük, artık kaplumbağa hızından bile daha yavaş hareket eden bir hamile için yoğun günlerdi şu son 2 gün...  Salı günü akşamı, doğumdan önceki son doktor kontrolümüze gittik. Ha bu arada, doktor kontrollerimize şimdiye kadar hiç Arda'yı götürmedik, doktora gittiğimizi ona hiç söylemedik, ultrason fotoğraflarını ona hiç göstermedik, zaten göstersek de anlamazdı yaa neyse!.. :) Çarşamba günü sabahtan da Arda'nın kreş müdürü ve öğretmenleri ile, geçen hafta talep ettiğim toplantımızı gerçekleştirdik.

Öncelikle doktor kontrolü... 37+3'te bebiş son 3 haftada beklediğimden daha az kilo almış. Muhtemelen doğum kilosu 3,2-3,3 kg civarı olacak dedi doktor. Arda 3,57 kg doğmuştu ve şu anki karnımın büyüklüğüne bakacak olursak en az 4 kg'lık bebek çıkar karnımdan diye beklerken biraz şaşırttı bu durum beni. Herşey gayet normal ve yolunda gidiyormuş. Berk bebek kafa aşağı dönmüş. Hatta bunu tam 2 gün önceki akşam yaptığına eminim!! Resmen içeride savaş çıktı sandım bir ara..

Doğum tarihi olarak da 39. haftanın içindeyken cuma günü alalım, SSVD için riske atmaya gerek yok, karnın çok büyük ve sezeryan dikişlerin çok gerilmiş dedi doktorum. Zaten karar verdiğimiz sezeryan tarihi de beklenen normal doğum tarihine denk geliyor neredeyse.. 11.11.2011... Arda'nın kreş durumları ve 39. hafta içinde olması bakımından bana da tarih uygun geldi. Tarihin, hani rakamsal bazda özel bir gün olmasına biraz takılmıştım, acaba hastane çok karışık olur mu, hemşireler bebeğimle ve benimle yeterince ilgilenir mi şeklinde tedirginliklerim vardı ama doktorum bu konuda herhangi bir sorun çıkmayacağına emin olduğunu belirtince ve ayrıca doğumun hafta sonuna gelmesini de istemediğim için kabul ettim.

Son 3 haftada ben hiç kilo almamışım. Sanırım hastalığımdan kaynaklıydı, pek birşey yiyememiştim zaten. Şu an itibariyle 58 kg ile başladığım hamileliğimi 74 kg ile devam ettiriyorum. Arda'da da zaten 18 kg ile bitirmiştim, o hesap olacak gibi görünüyor.

Bu sabah da kreşte kreş müdürümüz, kreş koordinaörümüz ve 2 öğretmenimiz ile toplantı yaptık. Öncelikle doğum öncesinde ve hemen sonrasında neler yapmalıyım(z), Arda'ya karşı nasıl davranışlar sergilemeliyim(z)...vb gibi konularda konuştuk. Madde madde halinde yazarsam daha açıklayıcı ve düzenli olur düşüncesindeyim:

1- Öncelikle Arda'nın kardeş konusunda kreşte hiç ters bir tepkisinin olmadığını, hatta kardeşle ilgili hiç konuşmadığını söylediler. Bu iyiye işaretmiş.

2- Arda'nın son zamanlarda hep kendi odasında uyuduğunu ama sabaha karşı 5:30 gibi kalkıp sessizce bizim odamıza gelip aramıza yattığını söylediğimde, onu hemen odasına geri götürmemiz gerektiğini, doğuma kadar buna alışması için yeterince zamanımız olduğunu söyledi kreş müdürü. Buna nasıl ikna ederim gecenin o uyku sersemliğinde bilmiyorum ama bu geceden itibaren bunu yapmaya çalışacağım.

3- Bebeğin beşiğini bu günlerde kurabileceğimizi söylediler. Lakin, bebeğin odamızda yatacak olmasından kaynaklı Arda'da ekstra bir kıskançlık olacağından çekindiğimi söyleyince, çok hoşuma giden bir yöntem önerdiler. Şöyle ki, beşiği Arda'nın odasına kuracağız, böyle olunca odada Arda'nın oynayabileceği oyun alanı iyice daralacak, hatta hiç kalmayacak. Bu durumdan da Arda hoşlanmayacağı için, Arda'ya bir teklif götüreceğiz; "Ardacım bu beşik odanı çok daraltıyor, sana oynayacak yer kalmıyor, istersen bunu bizim odamıza alalım orada kalsın!! Ne dersin??" Muhtemelen kabul edecek... Bu konuda onu ikna etmem benim için çok zor değil. Beşiği de yarın kurmayı düşünüyorum...

4- Müdürümüz dedi ki, büyük çocukların kardeşlerini kıskanmasının nedeni anne ya da baba değildir hiçbir zaman. Eve gelen misafirlerdir. Farketmeden buna sebep olurlar dedi. Bebeğe farketmeden daha çok ilgi göstermeleri, asıl olarak bebek için ziyarete geldiklerini büyük çocuğa hissettirmeleri buna sebep olur dedi. Bunun için zaten herkesin bildiği, klasik bir yöntemi evde uygulamamızı, Arda için oyuncak depolamamızı söyledi.  Dediğim gibi bu ayrıntı aslında artık herkesin bildiği çok basit bir yöntem ama yine de yazdım işte buraya.. Bizim de stokumuz yeterince çok :)

5- Bunun yanında, bebek yeni doğduğunda anneyi, daha çok sadece emmek için kullanacağı için, boş kalan vakitlerde Arda ile ilgilenmemizi tavsiye etti eğitim koordinatörümüz. Hatta günün ya da haftanın belli saatlerini "Anne günü" ya da "Baba günü" olarak belirleyip rutine bindirmemiz, bu saatlerde; örneğin "Baba günü"nde  babayla beraber biraz futbol maçı izleme, dışarıda gezme, evde boyama yapma...vb gibi faaliyetlerde bulunmasını ya da aynı şekilde "Anne günü"nde sadece anne ile birlikte aktiviteler yapıp, "Hmm evet annemin de babamın da bana ayıracak vakitleri var!" fikrini onun hafızasına yerleştirmemiz önemliymiş.

6- Kreş müdürümüz, muhtemel doğum tarihimizin Cuma gününe denk geldiğini öğrenince, pazartesi günü Arda'yı okula getirmeyin, biraz daha kardeşiyle vakit geçirsin dedi. Hafta sonuyla birleştiğinde 3 gün okula gitmedikten sonra Salı günü onu okula göndermemin çok daha zor olacağını söylediğimde de şöyle bir karara vardık; Pazartesi sabahı öğretmenleri beni arayıp telefona Arda'yı isteyecek. Telefonda Arda'ya "Bir seferlik olmak üzere bu gün okula gelmeyebilirsin ama yarın mutlaka seni okula bekliyoruz Arda." diyecekler. Salı günü için de Arda için kreşte "Arda Abi Oluyor" partisi düzenlenecek. Aslında bir parti değil de değişik, farklı bir gün geçirmeleri adına bir atraksiyon diyelim. Parti için saat 15:30'da kreşe pastaneyle anlaşıp güzel bir pasta göndereceğim ve belki henüz düşünmediğim birkaç sürpriz birşeyler hazırlayabilirim. Bunu da sırf pazartesi akşamından Arda benimle ertesi gün okula gitmemek için pazarlık yapmaya başlayacağı için yapıyorum. En azından elimde bir koz olsun; yarın senin için harika bir pasta yaptırıyorlar iş yerinde, çok eğleneceksin...vb gibisinden. Yoksa pastada mum olmayacak ya da doğum günü partisi gibi bir kutlama olmayacak.

7- Geçen haftadan beri aslında evde olduğumu, işe gitmediğimi bilmiyor Arda. Arda'yı kreşe bırakırken (evet rutini bozmamak adına halen daha ben bırakıp alıyorum), kreşteki herkesi de bunu bilmemesi gerektiği konusunda tembihledim. Çünkü evde olduğumu bilirse okula gitmek istemeyeceğini düşünüyorum. Bu 1 haftalık süre içinde sadece bir kez evden eşofmanlarımla çıktım. Ve Arda o gün, "İşe böyle mi gideceksin, müdürün kızmaz mı??" dedi. Şok oldum. Tabii her sabah full makyaj ve gayet etek-pantolon şeklinde gittiğim için dikkatini çekmiş olmalı. O günden sonra ben de rutinimi hiç bozmadan, her sabah 07:14'e kurduğum saatte kalkıp önce giyinip, makyajımı yapıp, kahvaltıyı hazırlayıp, Arda'yı uyandırıp, kıyafetlerini hazırlayıp, beraber kahvaltı yapıp, onu kreşe bırakmak için evden çıkıp, sonrasında da eve dönüp tekrar eşofmanlarımı giyiyor ve makyajımı siliyorum!! Kreş müdürümüze, bu rutinin doğumdan sonra da sürmesine çalışacağımı söylediğimde, benim aslında evde olduğumu bilmesinin, bunu o şekilde kabul etmesinin daha doğru olacağını söyledi. Çekincesi de evde olduğumu bir şekilde öğrenirse, bana olan güveninin sarsılacağındanmış. Bilmiyorum, belki doğum sonrasında evde olduğumu söylerim, belki de rutini bozmam. Bunu zaman ve koşullar gösterecek sanırım ama bana şu anda mantıklı gelen benim hep işe gittiğimi bilmesi...


Bunların haricinde gitmişken Arda ile ilgili bilgiler de aldım. Evet Arda'yı belki de herkesten çok ben tanıyorum ama aslında ev dışında da çok farklı olduğunu, benim de onun hakkında bilmediğim ya da keşfedemediğim, belki de farkedemediğim bir sürü özelliğinin olduğunu anladım.

Öncelikle öğretmenlerine teşekkür ettim, çünkü bana hiçbir zaman, sırf beni memnun etmek için, Arda harika bir çocuk, mükemmel, hiç bir sorunu yok demedikleri için. Bazı velilerin bu tarz eleştiriler karşısında bozulduklarını, bunu kaldıramadıklarını, öğretmenleri ya da eleştiren kişileri bozduklarını biliyorum çünkü. Bu yüzden onlara teşekkür ettim ve en ufak bir terslik, eksiklik, kötü ya da olmasında sakınca olan bir durum olmasında bana çekinmeden haber vermelerini ve bu sorunları el birliğiyle ve onların yöntemleriyle çözmemizden memnunluk duyacağımı belirttim.

Öğretmenleri, Arda'da son zamanlarda farkettikleri bir durumdan bahsettiler: Arda'nın çok mükemmeliyetçi bir çocuk olmasından kaynaklı, bir şeyi yapmadan önce o işe hep "ben yapamam ki", "ben beceremem ki" şeklinde olumsuz yaklaşması ve daha hiç denemeden kendini buna inandırması. Kendine olan özgüvenini desteklememiz gerektiğinden bahsettiler.

Aslında çok şaşırdım bunu duyduğumda, ki Arda gitarını alıp tek başına sahneye çıkıp, yüzlerce insanın önünde gitar çalan, özgüveni yüksek bir çocuktur, en azından ben böyle bilirdim. Ama biraz düşününce de evet bazı durumlarda da bu sorunun ipuçlarını bana vermişti dedim. Mesela geçen aylarda pijama giyme daha doğrusu giyememe mevzumuz vardı ki, Arda kreşte öğle uykusu öncesinde pijamalarını tek başına giyip çıkaramadığı için, 1 haftalık süreç boyunca kreşe gitmek istememişti. Evde her daim, "anne nolur öğretmenlerime Arda pijamalarını giyemiyormuş de!!" diye beni tembihlemesiydi. Ben evde, öğretmenleri okulda onu cesaretlendirerek 1 haftalık süreçte yardım etmiş  ve sonuçta bunu başarmıştı ve bu sorun da ortadan kalkmıştı. Hatta o zamandan beri evde kıyafetlerini artık kendisi haricinde kimseye giydirtmiyor ve gururla "ben tek başıma gyindim baaaakk!!!" diye nispet yapıyor :)

Sonuç olarak, benim için ve elbette Arda için çok faydalı bir toplantı olduğu düşüncesindeyim. Bu post da olabildiğince uzun ve sıkıcı bir post oldu ama, belki faydalanan birileri olur :)